Δακρυσμένη φλόγα

Τα δάκρυα πήραν φωτιά απόψε που σε ψάχνω
Κι έκαψαν πάλι τη ζωή που άσκοπα σπαταλώ
Στο να ζητώ ανυπόμονα μέσα στο κατακαίρι
Κάθε σκιά που συναντώ για σένα να ρωτώ

Μήπως και τ’ αποφάσισες γλυκό μου καλοκαίρι
Ετούτα τα Χριστούγεννα να κάνουμε μαζί
Και ν’ ακουμπήσεις πάνω μου τ’ ανάλαφρό σου χέρι
Δροσιά κι αγάπης έσθητα ν’ απλώσεις στην ψυχή

Κάποιου τυφλού μ’ ανύποπτου αιώνιου θαυμαστή σου
Που κάποια μέρα έτυχε ο δόλιος να σε δει
Την ώρα που βρισκόσουνα στης νιότης τη γιορτή σου
Κι απ’ το ποτό του έρωτα δεν τού ’δωσες να πιει