ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΙΜΟΙ ΘΕΟΙ

Φόρεσες καινούριο δαχτυλίδι
Και μαλαματένιο φυλαχτό
Θαύμασες το νέο σου παιχνίδι
Κοίταξες ψηλά στον ουρανό

Γέλασες σκληρά πάλι μονάχη
Άκουσες το κλάμα το βουβό
Η καρδιά σου άραγε τι να’ χει
Αχ και να μπορούσα να το βρω

Πλάνεψε ο χρόνος την ελπίδα
Τρόχισε ο πόνος το κορμί
Περασες μπροστά μου, δε σε είδα
Χάθηκες σαν ίσκιος το πρωί

Σου’ πεσε αυτό το δαχτυλίδι
Έσκυψα το πήρα από τη γη
Έκανα θεό μου το σκουπίδι
Πού’ χασες εσύ πριν την αυγή

Κι από τότε σε ζητώ με πάθος
Να σου δώσω πίσω μια στιγμή
Και το δαχτυλίδι π’ από λάθος
Πέρασα στο χέρι το πρωί.